Henk Zwerver | Wilma Vissers, duotentoonstelling 6 t/m 28 juni 2026
Henk Zwerver
1948, Bussum
Autodidact
Woont en werkt in Vreeland
Wilma Vissers
Heerlen, 1962
Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving Den Bosch, Academie Minerva Groningen
Woont en werkt in Groningen
Improviseren
Collages, met papier, schaar en lijm tot stand gekomen. Evenwichtzoekende composities van tekst- en fotofragmenten die klinken naar een andere tijd. Zwerver is niet alleen zijn naam, hij is een muzikaal circusartiest. Als balancerend kunstenaar daagt hij subtiel uit te kijken naar wat niet vanzelf spreekt.
Hij knipt en schuift met historische snippers zoals hij klanken combineert tot ritmes en tonen.
De berg verwonderingen reduceert hij. Wat overblijft is een uitgelezen selectie.
Verkennen
Kleurrijke, meestal driedimensionale objecten, zelden breed uitgemeten, meest klein getoonzet. Wilma Vissers onderzoekt ruimte en leegte, bij voorkeur in omgevingen waar de betekenis van kunst niet lijkt op haar eigen interpretatie. De locatie is belangrijk: zowel het landschap als de culturele en ambachtelijke achtergrond. Tijdens wandelingen registreert ze vormen, volumes, obstakels en mogelijkheden. Haar waarnemingen verwerkt ze in schetsmatig imperfecte, vaak ruwe vormvondsten. Hoewel ze weinig fysieke ruimte innemen ogen ze verrassend monumentaal.
Enkele werken
Recensies
Peter van Lier en Jurjen K. van der Hoek schreven ieder een beschouwing naar aanleiding van deze tentoonstelling.
Peter van Lier in De Moanne
Op it earste gesicht: figuerseagje mei Wilma Vissers
“…
Overblijfsels hebben geen doel, dat maakt ze voor een kunstenaar als Vissers waarschijnlijk zo aantrekkelijk om te gebruiken. Waarom? Ik ga te rade bij de Italiaanse filosoof Giorgio Agamben, van wie op YouTube een lezing te zien is met als onderwerp: ‘Verzet in de kunst’. Zijn gedachtegang gaat uit van het begrip ‘potentie’, wat het vermogen is om iets tot ontwikkeling te laten komen.
…”
Lees verder
Jurjen K. Van der Hoek in Kunststukjes
De rest van het beeld
“…
Een dialoog aan de muur
Henk Zwerver plaatst een komma waar Wilma Vissers een punt zet. Dat klinkt paradoxaal en dat is het ook. Want schreef ik niet eerder dat de kunstenaar voortdurend op zoek is naar het kunstwerk dat alles zegt wat hij of zij te zeggen heeft? En dat die zoektocht nooit is afgerond, het verhaal nooit tot een slotzin komt. Toch loopt Zwerver verder waar Vissers even de pas in houdt. Geeft hij een wending aan haar verhaal. Hij heeft meer woorden nodig en is duidelijk tussen de zinnen door. Want niet wat ik beschouw is de vertelling, maar wat voelbaar is tussen de beelden.
… “
Lees verder
Atelierbezoek
