9

Het werk van Maarten Brinkman is eenvoudig, speels, verrassend, en oogt vaak kwetsbaar. Het lijkt of hij het monumentale karakter van zijn sculpturen met opzet wil tegenspreken, door de keuze voor alledaagse materialen als stenen, papier, touw en takken, en door de eenvoud van het werk. Alsof je het zo zou kunnen namaken. De laatste jaren is hij van een beschouwer meer een verteller geworden, vindt hij. ‘De onschuld gaat eraf.’ Een protest dus – tegen een vaak wezenloze wereld, waarin dingen uit hun context worden gerukt – maar vooral ook een onderzoek: ‘Ieder beeld dwingt mij na te gaan waar ik zelf sta.’