Betty Simonides | Barbara Bartlett
Vraagstuk en Vervolg
6 t/m 21 februari 2016
Betty Simonides
1952, Hindeloopen
Academie Minerva, Groningen
Woont en werkt in Assen
Vraagstuk
Sprekende kleuren, op doek en in de ruimte. Op het eerste gezicht maakt Betty Simonides heldere objecten. Verder kijkend trekt een slappe kubus de aandacht. Is het nog wel een kubus? Een reeks van vierkante blokjes, bijeengehouden door linnen, zijn het lijnen? Wat doen het licht, het standpunt, de zwaartekracht? Betty bevraagt veranderingen in de waarneming. De uitdrukking daarvan is alleen schijnbaar een antwoord, een statisch object. De gedaante van het voorwerp roept weer nieuwe vragen op, in een voortdurend proces van maken. Bekijk het filmpje dat Jurjen van der Hoek maakte in Betty’s atelier.
Barbara Bartlett
1960, York, Pennsylvania, USA
MFA, Painting, Ohio university
Woont en werkt in New York City, USA
Vervolg
Tekenen in een ononderbroken, associatieve stroom. Barbara Bartlett‘s schetsblok is een touchscreen. Voortdurend tekent ze door, thuis en onderweg. Abstracte vormen veranderen in een beweeglijke gestalte die uitgewist wordt door een wolk van grijze krabbels die, in een volgende reeks, transformeren tot gekleurde stroken… Versies worden opgeslagen en uit remixen komen weer nieuwe varianten voort. Zo groeit een aaneenschakeling van tientallen stadia van één tekening, waarin het ontstaan en weer vernietigen van haar schepping zichtbaar wordt: ‘Continuous drawing’.
Translation
Drawing in a continuous associative flow. Barbara Bartlett’s sketchbook is a touchscreen. She constantly draws on, at home and on the go. Abstract shapes turn into a mobile shape which is obliterated by a cloud of gray doodles which, in another sequence, transform into colored strips … Many versions are saved and chance revisions are introduced by remixing on digital apps. This creates a chain of dozens of stages of a drawing, in which the onset and destruction of its creation becomes visible: “continuous drawing”.
Barbara’s video The Story of Continuous Drawing
De opening
“De verwachting van het publiek, van óns, is vaak het bekende of eigenlijk liever, het nèt een beetje andere, zodat wij iets nieuws ervaren dat toch niet al te veel afwijkt van wat we al kenden”
In de pers
